« چه گونه دوستی دنیا و غفلت از خدا را از دل های خود بیرون کنیم؟»
اول آن که یاد مرگ را بسیار کنیم و آرزوهای دنیوی را کم نماییم. درباره نابودی دنیا و پستی بهر ه های آن زیاد بیندیشیم. حالات گذشتگان را بخوانیم و از غفلتشان نسبت به مرگ و نرسیدن به آمال واهی شان، عبرت بگیریم؛ از این که چه طور برای زندگی دو روزه زحمت کشیدند، کاخ ها و بوستان ها، پارک ها و ویلاها ساختند اما گذاشتند و رفتند.(صلاه الخاشعین، شهید دستغیب، ص 56)
موضوعات مرتبط: کتاب طوبی معارف
تاريخ : یکشنبه چهارم بهمن ۱۳۸۸ | 14:1 | نویسنده : میری |